.. เก็บมาอ่าน

สนธยา
อรุณรุ่ง.............................
แสงทองพุ่งทาบฟ้าจ้าแจ่มใส
เคลือบเมฆขาวพราวฟ้าอ่าอำไพ
คราเมื่อเริ่มวันใหม่ใจเบิกบาน

สายัณห์..............................
ดวงตะวันเคลื่อนต่ำเมฆดำผ่าน
แสงเพริดแพรวค่อยเจื่อนจางหว่างสายธาร
ทิวาวารคล้อยไปใกล้ค่ำคืน

สนธยา..............................
วันเวลาแปรผันนั้นสุดฝืน
มืดสว่างเปลี่ยนไปไม่ยั่งยืน
ชีพแช่มชื่นทุกโมงยามด้วยความดี.

สนธยา
เขตเชื่อมต่อระหว่าง ทิวากับราตรี

สว่างกับมืด
ร้อนกับเย็น
หรือทุกข์กับสุข

จากหนังสือเรื่อง สนธยา
กุมภาพันธ์ ๒๕๓๗